رامیز روشن:
یئنه بو شهرده اوز اوزه گلدیک ، (باز هم توی این شهر با هم روبرو شديم )
نئیلیک ، آیرجا شهریمیز یوخ ، (چه کار می شود کرد؟ شهر دیگری نداريم )
بلکه ده ، بیز خوشبخت اولا بیلر دیک ، (شاید هم ما می توانستیم خوشبخت شويم )
بلکه ده خوشبختیک ، (شاید هم خوشبختیم )
خبریمیز یوخ ، (خودمان خبر نداریم )
آرادان نه قدر ایل کئچیب گؤرن __ (فکر می کنی چند سال گذشته باشد؟! )
تانییا بیلمدیم ، منی باغیشلا، (نتوانستم بشناسمت مرا ببخش )
من ائله بیلیردیم ، سنسیز اؤلرم ، (من فکر می کردم بی تو می میرم )
من سنسیز اؤلمدیم ، منی باغیشلا ! (من بی تو نمردم؛ مرا ببخش )
« اؤلمدیم » دئیرم ، نه بیلیم آخی ، ( « نمردم » ميگم ، از كجا بدونم آخه !)
بلکه ده من سنسیز اؤلموشم ائله ، ( شايدم من بي تو مرده ام )
قبیر سیز- کفن سیز ( بدون قبر – بدون كفن )
اؤلموشم ائله ، ( مرده ام شايد )
بلکه ده بیز اوندا آیریلماسایدیق ، ( شايدم اگه اونروز ما از هم جدا نمي شديم )
نه من ایندیکییدیم ، ( نه من اين بودم ، )
نه سن ایندیکی ،__ ( نه تو اين بودي )
بو ایلین ، ( در امسال ،)
بو آیین ، ( در اين ماه ،)
بو گونونده کی ، ( در اين روز ،)
ائله بو کوچه نین بو تینین ده کی ، ( در داخل همين كوچه ،)
منی ده ، سنی ده اؤلدوردوک اوندا ، ( در آن زمان هم من هم ترا كشتيم ،)
آیریلدیق ، شئیطانی گولدوردوک اوندا (در آن زمان از هم جدا شديم ، شيطان را خوشحال كرديم !)