« بابامین کهر آتی »

               

آی بابامین « کهر»* آتی

یادیمدادی شیرین – شیرین ، آژقین – آژقین « یئم »* یئماقین

قیشدا آرپا ، یایدا یونجا

یئییپ « کیشنک »* چکدیقلارین

-          بابام هردن « اوبا »* دئیه

اوزین قیرخیب ، سیبیل لرین سیقاللاردی

« قشوو »* چکیب « یهرله »* ییب یوللاناردی

ائشه – ائشه نه غرورلا « یورقا »لاردی *

بویوک – « آدلیم »* کیشی لرین «گره ییدی»* آتی اولا

« لبه داری »* قویوب باشا « گمراه »* آتلا دوشه یولا

-          زامان گئچدی مددان دوشدی آت ساخلاماق

کیشی لر دای آتدان دوشدی

ائله یقین او زاماندان  مددان دوشدی کیشی لیقدا

نه « آرواتلار »* – نه کیشی لر

کیمسه اوز یئرین آلمادی

قاقاریشیق دوشدو هامی .

-          مددان کی دوشدی کیشی لیق

ایشلر اولدو « دوردولاشیق »*

زامان بئله گئتسه گره ک

گلین یئخاق شهرلری

دردمیری ازاق آتاق

گلین هامیمیز آت الاق

بلگه بیزده کیشی اولاق

یاشایشی « تزدن » قورواق

بلکه اوندا دوز یاشیاق

( کهر : اخرایی -       یئم  : علوفه    -  کیشنک : شیحه اسب -     اوبا : آبادی دیگر / روستا ی دیگر-       قشوو : وسیله فلزی برای تمیز کردن و شانه زدن موی بدن اسب . چیزی شبیه فیرچا -  یهر: زین اسب -   یورقا  : نوعی راه رفتن اسب -  آدلیم : نام دار / نام آور -  گره ییدی : ضروری بود -   لبه دار: نوعی کلاه محترمانه برای مردان روستا -   گمراه : قوی -   آرواتلار : زنان -  دوردولاشیق : بهم ریخته  -  تزدن : تازه دن / از نو )

تبریز – دوشنبه –   00:2    93/9/24     

    مناجات ( با اصلاحات جزئی)

 بـاز خدایا ببخش روی سـیـاه آمــدم                     نـادم و شـرمـنـده از بـار گــنــاه آمدم

یارهـمه بی کـسـان ! یاور بی یـاوران !                    گم شده بودم ولی حال به راه آمدم

بندهی ناچیزم و آمده ام رحم کن                      همچو گدایانم و بر در شاه آمدم

با همه درد و نیاز باز به درگاه تـو                    در دل شب با امید ،همره ماه آمدم

دست من ازهردری قطع شده ای خدا                باز امیدم توی بهر پنـاه آمـدم

هـمنـفـس مرغ حـق، ناله کنم از غمی                  خواب نبرد امشبـم وقت پگـاه آمـدم

هرچه که بسته تویی،هرچه گشایش تویی             من که گرفتار و با حال تـبـاه آمدم

گـر که نی ام لایق لطف خداوندی ات                          باز خـدایـم تویی ، بهـر گـواه آمـدم

( از : خودم)

شيوه ي نامه ي جديد ارزش يابي ذرس هاي  فارسي ، املا و آموزش مهارت هاي نوشتاري

به نام خدا 
خوش بختانه شيوه ي نامه ي جديد ارزش يابي ذرس هاي  فارسي ، املا و آموزش مهارت هاي نوشتاري تصويب و در تاريخ 1/9/1393 به شماره ي 101/1/18501 به صورت بخشنامه به مدارس كشور روانه شده است.

 

شيوه نامة ارزش يابي درس فارسي،املا و آموزش مهارت هاي نوشتاري(نگارش وانشا)

پايه هاي هفتم وهشتم دورة اوّل متوسطه

مقدّمه

ارزش يابي يکي از عناصر بسيار مهم برنامه درسي است که تنها به پرسش‌هاي کلاسي يا آزمون هاي پاياني محدود نمي شود. وقتي که محصول برنامه درسي به شکل بسته ي آموزشي در اختيار مخاطبان و مجريان قرار گرفت، انتظار مي‌رود معلمان به منظور اطمينان از ميزان تحقق اهداف برنامه، از آزمون‌ها و شيوه‌هاي متنوّع، براي ارزش يابي استفاده کنند. پيشنهاد مي شود در انتخاب شيوه هاي ارزش يابي اصول زير رعايت شود:

1 – شيوه ي ارزش يابي بايد با اهداف آموزشي و ساير عناصر برنامه، متناسب باشد و معلوم کند که هر کدام از شيوه ها و مهارت ها چه دانش، مهارت و نگرشي را مي‌سنجد.

2 – شيوه ي ارزش يابي بايد با رويکرد برنامه تناسب داشته باشد، م