« بابامین کهر آتی »
آی بابامین « کهر»* آتی
یادیمدادی شیرین – شیرین ، آژقین – آژقین « یئم »* یئماقین
قیشدا آرپا ، یایدا یونجا
یئییپ « کیشنک »* چکدیقلارین
- بابام هردن « اوبا »* دئیه
اوزین قیرخیب ، سیبیل لرین سیقاللاردی
« قشوو »* چکیب « یهرله »* ییب یوللاناردی
ائشه – ائشه نه غرورلا « یورقا »لاردی *
بویوک – « آدلیم »* کیشی لرین «گره ییدی»* آتی اولا
« لبه داری »* قویوب باشا « گمراه »* آتلا دوشه یولا
- زامان گئچدی مددان دوشدی آت ساخلاماق
کیشی لر دای آتدان دوشدی
ائله یقین او زاماندان مددان دوشدی کیشی لیقدا
نه « آرواتلار »* – نه کیشی لر
کیمسه اوز یئرین آلمادی
قاقاریشیق دوشدو هامی .
- مددان کی دوشدی کیشی لیق
ایشلر اولدو « دوردولاشیق »*
زامان بئله گئتسه گره ک
گلین یئخاق شهرلری
دردمیری ازاق آتاق
گلین هامیمیز آت الاق
بلگه بیزده کیشی اولاق
یاشایشی « تزدن » قورواق
بلکه اوندا دوز یاشیاق
( کهر : اخرایی - یئم : علوفه - کیشنک : شیحه اسب - اوبا : آبادی دیگر / روستا ی دیگر- قشوو : وسیله فلزی برای تمیز کردن و شانه زدن موی بدن اسب . چیزی شبیه فیرچا - یهر: زین اسب - یورقا : نوعی راه رفتن اسب - آدلیم : نام دار / نام آور - گره ییدی : ضروری بود - لبه دار: نوعی کلاه محترمانه برای مردان روستا - گمراه : قوی - آرواتلار : زنان - دوردولاشیق : بهم ریخته - تزدن : تازه دن / از نو )
تبریز – دوشنبه – 00:2 93/9/24