شعر و ادبیات و اطلاعات عمومی

دادمعشوقه به عاشق پیغام                                                که کندمادرتوبامن جنگ

هرکجا بیندم از دور کند                                                       چهره پرچین و جبین پرآژنگ

با نگاه غضب آلوده زند                                                         بردل نازک من تیرخد نگ

از در خانه مرا طرد کند                                                       همچو سنگ ازدهن قلماسنگ

مادرسنگ دلت تازنده است                                                شهددرکام من وتوست شرنگ

نشوم یک دل ویک رنگ تورا                                                 تا نسازی دل آواز خون رنگ

گرتو خواهی به وصالم برسی                                              بایداین ساعت بی خوف ودرنگ

روی و سینه ی تنگش بدری                                                دل برون آری ازآن سینه ی تنگ

گرم وخونین به منش بازآری                                                 تا برد زآیینه ی قلبم زنگ

عاشق بی خردناهنجار                                                      نه بل آن فاسق بی عصمت وننگ

حرمت مادری از یاد ببرد                                                      مست از باده و دیوانه زبنگ

رفت و مادر را افکند به خاک                                                 سینه بدرید و دل آورد به چنگ

قصد سرمنزل معشوقه نمود                                                 دل مادر به کفش چون نارنگ

از قضا خورددم در به زمین                                                    واندکی رنجه شد او را آرنگ

آن دل گرم که جان داشت هنوز                                             اوفتاد از کف آن بی فرهنگ

از زمین باز چو برخاست نمود                                                پی برداشتن دل آهنگ

دید کز آن دل آغشته به خون                                                آید آهسته برون این آهنگ

آه دست پسرم یافت خراش                                                 وای پای پسرم خوردبه سنگ

                                                                     " ایرج میرزا "